Kulturbloggen

Kunstkonferansen i Førde er over. Media fant ingen grunn til å bruke spalteplass på statistiske presentasjoner om geografisk betinget utdeling av stipend og garantiinntekter. Eller at kunstløypa går fra Anda i Gloppen til Dale i Fjaler. Redaksjonene har ikke gått glipp av noen bomber i sin formidling om fylkeskunst i kjølvannet av seminaret. Intet kunne kunstseminaret servere som ikke var klinkende klart fra før.

Det er kulturforskaren Georg Arnestad som på to og ei halv linje i eit tilsvar til eit tidlegare blogginnlegg gir oss svaret på korleis musea i fylket kan bli meir aktuelle, få meir merksemd, og gå ei ljosare framtid i mø

Sogn og Fjordane ved fylkeskommunen ønsker å sette lys på kunstsituasjonen i fylket. Det er flott. I den anledning avholdes eget seminar 24. og 25. april med tittel "Kunst i bristepunktet mellom bygd og by". Det utvannede og sterkt retoriske samtidskunstbegrepet skal under lupen.

Då eg byrja som teatersjef i 2004 var det opplese og vedteke at teatersjefen bestemte repertoaret. Verken styret, eigarane eller den største tilskotsytaren, Staten, kunne blande seg opp i det. Det såkalla armlengds-avstand-prinsippet gjaldt. Eg har ikkje på noko tidspunkt fått opplyst at det er avskaffa, men vilkåra for teatra er endra dei siste åra, på eit vis som fortel meg at prinsippet står for fall.

Ja, det kan ein som museumsarbeidar – eller kulturarbeidar – saktens lura på. Vi meiner sjølvsagt sjølve at vi gjer ein viktig og samfunnsgagnleg  jobb, men eg er ikkje sikker på kor mange andre som gjer det. Det verkar i alle fall ikkje som om det er mange som er opptekne av det vi driv med. 

Dei siste tiåra har det blitt større merksemd om korleis kulturminna kan takast i bruk i samfunnsutviklinga. Den fysiske kulturarven blir sett på som eit gode for befolkning, for næringsliv, for lokalsamfunn og for regionar.  Kulturminna har sin eigenverdi, men blir ofte verdivurderte ut i frå om dei er nyttige for oss i eit verdiskapingsperspektiv. Mange stiller seg kritiske til slike konkrete nyttevurderingar.  Eg deler ikkje denne skepsisen.

Internett utan søkjemotorar er utenkjeleg. Dei yngste av oss har ikkje ein gong eit konseptuelt skilje mellom “Google” og “internett”. Google er internett.